24 Şubat 2010 Çarşamba

ÖNYARGILARIMIZ...



Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan önce ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın vardı. Kadın, kendisine arkadaş olması için dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başladı.

Gelincik kadınn yanından bir an bile ayrılmazdı. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşmıştı.
Bir kaç ay sonra kadnın çocuğu doğdu. Tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak oldukça zordu.
Günler geçti. Kadın bir gün birkaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kaldı. Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardı. Aradan biraz zaman geçti ve anne eve geldi. Gelinciği ve kanlı ağzını gördü. Anne çıldırmışcasına gelinciğe saldırdı ve oracıkta öldürdü hayvanı. Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyuldu. Anne odaya yöneldi... Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış yılanı görür.
Einstein’in söylediği rivayet edilen bir söz vardır:
‘İnsanlardaki önyargıyı parçalamak benim atomu parçalamamdan çok daha zor’
Alıntı...

2 yorum:

Hilal dedi ki...

Merhaba, benim de bir oğlum var ismi Hamza:)

KAndiliniz mübarek olsun. Dualarda unutulmamak dileğiyle. Allah'a emanet olun..

yusufca dedi ki...

Merhaba Hilal Allah bağışlasın.
Bende senin kandilini kutluyorum.hayırla geçirebiliriz inşaAllah.Rahmana emanetsin...